NASA

Fred Haise wie, jak wygląda Księżyc z odległości, na jaką nie dociera żaden sygnał ratunkowy. W kwietniu 1970 roku leciał tam jako pilot Apollo 13 — misji, która miała lądować, a zamiast tego stała się najsłynniejszą improwizacją w historii astronautyki. Jego kapsuła oddaliła się od Ziemi na ponad 400 tysięcy kilometrów. Nikt od tamtego czasu nie był dalej. Pięćdziesiąt sześć lat później Haise spotkał Christinę Koch, inżynierkę i astronautkę, która ma zasiąść na pokładzie kapsuły Orion w ramach Artemis II. Powiedział jej jedno zdanie: „Słyszałem, że zamierzacie pobić nasz rekord." ...

W grudniu 1972 roku Eugene Cernan zamknął za sobą właz lądownika Apollo 17 i wrócił na orbitę. Od tamtego momentu żaden człowiek nie oddalił się od Ziemi na więcej niż kilkaset kilometrów. Ponad pół wieku — dłużej, niż trwała cała dotychczasowa historia załogowych lotów kosmicznych przed programem Apollo — ludzkość nie wracała w okolice Księżyca. Teraz, na początku kwietnia 2026 roku, czworo astronautów ma wsiąść do kapsuły Orion na szczycie stumetrowej rakiety Space Launch System i polecieć dalej niż ktokolwiek od ponad pięćdziesięciu lat. Artemis II to nie lądowanie — to lot testowy, oblot Księżyca po trajektorii w kształcie ósemki. Ale od jego wyniku zależy, czy program powrotu na Księżyc przetrwa. ...

Grudzień 1972 roku. Eugene Cernan, ostatni człowiek stojący na powierzchni Księżyca, wsiada do lądownika misji Apollo 17. Zamyka za sobą właz i wraca na orbitę. Od tamtego momentu żaden człowiek nie oddalił się od Ziemi dalej niż na kilkaset kilometrów — odległość, na jakiej krąży Międzynarodowa Stacja Kosmiczna. Minęło ponad pięćdziesiąt lat. Teraz, w kwietniu 2026 roku, czworo astronautów ma wsiąść na pokład kapsuły Orion, ustawionej na szczycie stumetrowej rakiety Space Launch System, i polecieć dalej, niż ktokolwiek przed nimi. Ponad 400 tysięcy kilometrów od domu. Misja Artemis II nie przewiduje lądowania, ale NASA traktuje ją jako kluczowy test przed powrotem ludzi na powierzchnię Księżyca. ...