Neurobiologia

Wyobraź sobie kogoś, kto rozwiązuje testy logiczne lepiej niż większość populacji. Pamięć sprawna, mowa płynna, inteligencja powyżej normy. A jednocześnie — godzinami nie potrafi zdecydować, w której restauracji zjeść obiad. Taki był Elliot. Przed operacją usunięcia guza mózgu — odnoszący sukcesy profesjonalista, mąż, ojciec. Po operacji, która uszkodziła niewielki fragment kory przedczołowej — człowiek, który potrafił wszystko przeanalizować, ale nie był w stanie niczego wybrać. Stracił pracę. Potem małżeństwo. Potem oszczędności. Nie dlatego, że “zgłupiał”. Dlatego, że jego mózg przestał czuć, która opcja jest lepsza. ...

Przez stulecia zachodni intelektualiści budowali obraz człowieka jako istoty przede wszystkim rozumnej. Emocje były czymś, co przeszkadza — szumem, który należy wyciszyć, by usłyszeć czysty głos logiki. Kartezjusz oddzielił umysł od ciała. Ekonomiści stworzyli model homo oeconomicus — racjonalnego gracza, który waży opcje jak aptekarz składniki. Współczesna neurobiologia obaliła ten obraz. I zaczęła to robić od jednego niefortunnego wybuchu na budowie kolei. Pręt, który zmienił naukę We wrześniu 1848 roku dwudziestopięcioletni Phineas Gage nadzorował prace z materiałami wybuchowymi w Vermont. Przedwczesna detonacja wystrzeliła metalowy pręt przez przednią część jego mózgu. Gage przeżył. Zachował mowę, pamięć, inteligencję. Ale ludzie, którzy go znali, zaczęli powtarzać zdanie, które przeszło do historii neurologii: „To nie jest już Gage." Z człowieka zrównoważonego i planującego stał się kapryśny, niestały, niezdolny dotrzymać żadnego zamierzenia. ...

Stoisz w kolejce w kawiarni. Latte czy cappuccino? Zanim zdążysz pomyśleć, ręka już wskazuje na tablicę z menu. Ktoś za tobą wzdycha niecierpliwie, więc mówisz „cappuccino, proszę" i dopiero potem zastanawiasz się, czy właśnie tego chciałeś. Codziennie podejmujemy tysiące takich decyzji, od całkowicie trywialnych po takie, które potrafią zmienić bieg naszego życia. Niektóre z nich przychodzą automatycznie, niemal bez udziału świadomości. Inne wymagają godzin rozważań, list argumentów za i przeciw, konsultacji z bliskimi. Ale niezależnie od tego, jak bardzo dana decyzja wydaje się „nasza", „świadoma" i „wolna", za każdym razem orkiestruje ją ten sam organ: mózg o masie nieco ponad kilogram, zanurzony w ciemności czaszki, pozbawiony bezpośredniego kontaktu ze światem zewnętrznym. ...