Od pary do lewitacji. Historia i technika najszybszych pociągów świata
Wyobraź sobie, że wsiadasz do pociągu w centrum miasta. Nie ma odprawy, skanowania bagażu ani biegania do odległego terminalu. Drzwi zamykają się punktualnie co do minuty. Dwie i pół godziny później, bez turbulencji i bez kolejki na pasie startowym, stoisz w centrum innego miasta, 600 kilometrów dalej. Właśnie na tym polega siła nowoczesnej kolei dużych prędkości: nie musi być absolutnie najszybsza, żeby być najwygodniejsza. Zanim jednak przejdziemy do komfortu, warto przywołać liczby. Japoński eksperymentalny maglev serii L0 osiągnął 603 km/h podczas prób na torze testowym w prefekturze Yamanashi — 21 kwietnia 2015 roku. Rekord dla klasycznych pociągów koło–szyna należy do francuskiego składu TGV V150, który 3 kwietnia 2007 roku przejechał z prędkością 574,8 km/h na nowo budowanej linii LGV Est. Między tymi liczbami a codzienną podróżą pasażerską mieści się sporo techniki, fizyki i polityki transportowej, o których warto coś powiedzieć. ...
