◐ Orientacje

Twarz to obiekt, którego mózg nie traktuje jak innych obiektów. Stół, książka, drzewo — wszystko to jest analizowane w jeden sposób: elementy, suma, rozpoznanie kategorii. Twarz omija ten tryb. Uruchamia osobny kanał przetwarzania, działający w dziesiątkach milisekund, holistyczny, niemal automatyczny. Zanim zdążysz pomyśleć „człowiek", twoja kora wzrokowa wie już, że patrzysz na twarz. Zanim zdążysz pomyśleć „znam go", wie już, kto to. U około jednego do dwóch i pół procent ludzi ten mechanizm nie działa. Widzą twarz, rozpoznają w niej twarz — ale kolejny krok po prostu się nie pojawia. Znajomy współpracownik spotkany wieczorem w sklepie staje się obcy. Własne odbicie w szybie może być powodem do przeprosin. Zaburzenie nazywa się prozopagnozja i należy do najciekawszych świadectw tego, jak wąsko wyspecjalizowane bywają ludzkie struktury poznawcze. ...

Trzecia dekada PRL, lata 1965–1975, to okres, w którym system komunistyczny w Polsce próbował dwóch różnych strategii utrzymania władzy — i żadna z nich nie okazała się trwała. Władysław Gomułka stawiał na siłę i ideologię. Edward Gierek na kredyt i konsumpcję. Każdy z nich przez kilka lat sprawiał wrażenie, że jego sposób zadziałał. Każdy zostawił po sobie system głębiej wydrążony niż wtedy, kiedy go obejmował. Milenium: pierwsza porażka propagandy W 1966 roku Polska obchodziła tysiąclecie — dwa razy równolegle. Państwo świętowało Tysiąclecie Państwa Polskiego, odwołując się do chrztu Mieszka I z roku 966, ale starannie omijając sam chrzest jako wydarzenie religijne. Kościół obchodził Milenium Chrztu Polski, kładąc nacisk właśnie na ten wymiar. Uroczystości toczyły się równolegle, często w tych samych miastach, tego samego dnia. Władza blokowała autobusy, zamykała tramwaje, organizowała konkurencyjne imprezy rozrywkowe. Kościół odpowiadał peregrynacją kopii obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej, a kiedy obraz „aresztowano" i odwieziono na Jasną Górę, kontynuował procesje z pustymi ramami. ...

Historia zegarów wygląda na pierwszy rzut oka jak prosta linia postępu: od patyka wbitego w piasek do atomu cezu oscylującego dziewięć miliardów razy na sekundę. Coraz precyzyjniej, coraz lepiej. Ale ta perspektywa pomija najciekawsze: każdy skok w dokładności pomiaru czasu nie był tylko technicznym udoskonaleniem. Był przesunięciem władzy. Kto kontrolował czas — kapłan, mnich, kupiec, admiralicja, fizyk — ten dyktował rytm cywilizacji. Cień i woda — czas należy do kapłanów Najstarsze narzędzia do mierzenia czasu były nierozerwalnie związane z niebem. Egipskie obeliski, stawiane już około 3500 roku p.n.e., pełniły rolę wielkich gnomonów — cień przesuwający się po ziemi pozwalał odróżnić poranek od popołudnia i wskazywał przesilenia. Około 1500 roku p.n.e. pojawił się zegar cieniowy dzielący dzień na dziesięć godzin plus dwie zmierzchowe. Proste, pomysłowe — i całkowicie uzależnione od nieba. W nocy i w pochmurne dni czas po prostu znikał. ...

Dziewięćdziesiąt trzy tysiące kilometrów kwadratowych bez dostępu do morza, niespełna dziesięć milionów mieszkańców, język, którego żaden sąsiad nie rozumie. Na papierze Węgry nie powinny się wyróżniać. A jednak — kilkunastu noblistów, ponad tysiąc źródeł termalnych, gulasz, który podbił świat, i lista wynalazków, przy której niejedno mocarstwo musiałoby spuścić wzrok. Węgry to kraj, który z izolacji i strat uczynił swoją siłę napędową. Język jako twierdza Węgierski należy do rodziny uralskiej. Jego najbliżsi żyjący krewni — języki chantyjski i mansyjski — funkcjonują wśród kilkunastu tysięcy ludzi w zachodniej Syberii, nad rzeką Ob. Fiński i estoński to dalecy kuzyni, ale przepaść między nimi a węgierskim jest porównywalna z odległością dzielącą angielski od rosyjskiego. ...

Godzinę jazdy od Krakowa i czterdzieści minut od Katowic leży krajobraz, który łamie wszelkie oczekiwania wobec polskiej geografii: kilometry jasnego piasku, wydmy sięgające kilkunastu metrów i temperatura gruntu dochodząca latem do siedemdziesięciu stopni Celsjusza. Pustynia Błędowska, największy obszar lotnych piasków w Polsce, istnieje wbrew klimatowi, w którym się znajduje — w strefie umiarkowanej, otoczona lasami, z rzeką przepływającą przez sam jej środek. Ale najbardziej zaskakujące w niej nie jest to, że istnieje. Najbardziej zaskakujące jest to, że jej ochrona wymaga łamania niemal każdej intuicji, jaką mamy na temat ochrony przyrody. ...

W 2016 roku Oxford Dictionaries ogłosiło post-truth słowem roku. Użycie terminu wzrosło w ciągu dwunastu miesięcy o dwa tysiące procent, napędzane brexitowym referendum i amerykańskimi wyborami prezydenckimi. Ale sam pomysł, że wolni ludzie mogą dobrowolnie zdecydować się żyć w świecie, w którym prawda nie ma znaczenia, pojawił się znacznie wcześniej — w eseju dramatopisarza Steve’a Tesicha z 1992 roku, napisanym w cieniu afery Iran-Contras. Tesich postawił tezę, która z biegiem lat okazała się prorocza: rezygnacja z prawdy nie musi być narzucona; może być wyborem. ...

Wiosną 2023 roku cała zachodnia uwaga skupiona była na jednym pytaniu: kiedy ruszy ukraińska kontrofensywa? Analizowano dostawy Leopardów i Bradleyów, śledzono postępy szkoleń w bazach NATO, spekulowano o przebiciach w kierunku Morza Azowskiego. Nikt nie pytał, czy sam charakter wojny nie zmienił się już bezpowrotnie — bo taka zmiana nie mieści się w nagłówku. A jednak właśnie to się wydarzyło. Kwiecień 2023 roku nie przyniósł przełomu na mapie. Przyniósł coś trudniejszego do uchwycenia: moment, w którym wojna przestała być sekwencją wydarzeń i stała się stanem. ...

Galileo Galilei dorastał w domu, w którym podważanie autorytetów nie było kaprysem, lecz sposobem pracy. Jego ojciec Vincenzo — lutnista, kompozytor i teoretyk muzyki — kwestionował zastane reguły harmonii, torując drogę muzyce barokowej. Syn poszedł znacznie dalej: zakwestionował obowiązujący od półtora tysiąca lat obraz Wszechświata. I odkrył, że Wszechświat to jedno — a instytucje, które strzegą jego oficjalnej wersji, to zupełnie inna historia. Matematyk z pochylnią Urodzony w 1564 roku w Pizie, Galileusz miał zostać lekarzem — tak chciał ojciec. Medycynę porzucił bez tytułu, za to rzucił się na matematykę z zapałem, który wyznaczył trajektorię całego jego życia. Przez kilka lat utrzymywał się z prywatnych lekcji, aż protekcja arystokraty Guidobalda del Monte zapewniła mu katedrę na Uniwersytecie w Pizie, a potem znacznie lepszą posadę w Padwie. ...

Prowincja Guizhou w południowo-zachodnich Chinach przez wieki miała jeden definiujący problem: teren. Lokalne przysłowie mówi, że nie ma tu trzech metrów płaskiej ziemi. Wapienne szczyty, pionowe urwiska, kaniony tak głębokie, że na ich dnie panuje inny mikroklimat niż na krawędzi. Podróż między wioskami odległymi o kilkanaście kilometrów w linii prostej potrafiła zająć cały dzień. Efekt tej geografii był prosty i brutalny. Guizhou przez dekady pozostawało jedną z najbiedniejszych prowincji Chin. Gdzie nie ma dróg, nie powstaje handel. Gdzie nie ma handlu, ludzie albo odchodzą, albo zostają w ubóstwie. Na początku XXI wieku prowincja miała najwyższy wskaźnik skrajnego ubóstwa w całym kraju. ...

Algorytm nie musi być złośliwy, żeby wyrządzić szkodę. Wystarczy, że uczy się ze świata takim, jaki jest — z jego nierównościami, uprzedzeniami i ślepymi plamami. System rekrutacyjny wytrenowany na dekadzie danych korporacyjnych zaczyna karać kobiece CV. Algorytm szpitalny mierzący wcześniejsze wydatki na leczenie zamiast stanu zdrowia systematycznie odsuwał czarnoskórych pacjentów od opieki. Żaden człowiek nie podjął tych decyzji. A jednak decyzje zapadły — cicho, automatycznie, na skalę przemysłową. To właśnie dlatego regulacje sztucznej inteligencji stały się jednym z najważniejszych pól legislacyjnych dekady. Ale sposób, w jaki trzy największe potęgi gospodarcze próbują okiełznać tę technologię, mówi więcej o ich wizji świata niż o samej AI. ...

Piątego października 1868 roku galicyjski Sejm Krajowy we Lwowie uchwalił ustawę o ochronie świstaków i kozic tatrzańskich. Nic w tym zdaniu nie brzmi rewolucyjnie — dopóki nie uświadomimy sobie, że nigdy wcześniej żaden parlament na świecie nie objął ochroną prawną dzikich zwierząt ze względu na zagrożenie ich wyginięciem. Wcześniejsze prawo regulowało, kto ma prawo polować na czyim gruncie, albo zakazywało znęcania się nad zwierzętami domowymi. To był inny porządek pojęciowy. Galicyjska ustawa zadała pytanie, jakiego prawo dotąd nie znało: czy gatunek w ogóle przetrwa? ...

W 1955 roku Stany Zjednoczone deportowały Qian Xuesena — fizyka, który współtworzył podwaliny amerykańskiego programu rakietowego. Oficjalny powód: podejrzenia o sympatie prokomunistyczne. Nieoczekiwany skutek: Chiny otrzymały człowieka, który rok po powrocie przedstawił władzom w Pekinie gotowy plan budowy programu kosmicznego. Jeden z amerykańskich admirałów miał później powiedzieć, że deportacja Qiana była równoznaczna z podarowaniem przeciwnikowi kilku dywizji. To nie jest anegdota. To wzorzec, który powtórzył się w chińskiej kosmonautyce wielokrotnie: zamknięte drzwi stawały się zaproszeniem do zbudowania własnego domu. ...

Przez stulecia zachodni intelektualiści budowali obraz człowieka jako istoty przede wszystkim rozumnej. Emocje były czymś, co przeszkadza — szumem, który należy wyciszyć, by usłyszeć czysty głos logiki. Kartezjusz oddzielił umysł od ciała. Ekonomiści stworzyli model homo oeconomicus — racjonalnego gracza, który waży opcje jak aptekarz składniki. Współczesna neurobiologia obaliła ten obraz. I zaczęła to robić od jednego niefortunnego wybuchu na budowie kolei. Pręt, który zmienił naukę We wrześniu 1848 roku dwudziestopięcioletni Phineas Gage nadzorował prace z materiałami wybuchowymi w Vermont. Przedwczesna detonacja wystrzeliła metalowy pręt przez przednią część jego mózgu. Gage przeżył. Zachował mowę, pamięć, inteligencję. Ale ludzie, którzy go znali, zaczęli powtarzać zdanie, które przeszło do historii neurologii: „To nie jest już Gage." Z człowieka zrównoważonego i planującego stał się kapryśny, niestały, niezdolny dotrzymać żadnego zamierzenia. ...

W większości sportów kynologicznych pies rywalizuje sam — ze swoim przewodnikiem, z zegarkiem, ze standardem rasy. Flyball łamie tę konwencję. Na torze pracuje drużyna: cztery psy, czworo ludzi, jedna sprężynowa maszyna wyrzucająca piłki i zegar odmierzający setne sekundy. Wynik zależy od najsłabszego ogniwa. To zmienia wszystko — od tego, jak się trenuje, po to, jak się przegrywa. Skąd się wziął Flyball narodził się na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych w Południowej Kalifornii, z improwizacji tamtejszych treserów łączących wyścigi przez płotki z aportowaniem piłek. Przełomem okazała się konstrukcja Herberta Wagnera — sprężynowy boks z pedałem, który po naciśnięciu przez psa wyrzucał piłkę tenisową. Wagner zaprezentował swój wynalazek w popularnym programie telewizyjnym Johnny’ego Carsona, a miliony widzów zobaczyły psy robiące coś, czego nie widziały wcześniej: biegające na czas w drużynie. ...

W grudniu 1972 roku Eugene Cernan zamknął za sobą właz lądownika Apollo 17 i wrócił na orbitę. Od tamtego momentu żaden człowiek nie oddalił się od Ziemi na więcej niż kilkaset kilometrów. Ponad pół wieku — dłużej, niż trwała cała dotychczasowa historia załogowych lotów kosmicznych przed programem Apollo — ludzkość nie wracała w okolice Księżyca. Teraz, na początku kwietnia 2026 roku, czworo astronautów ma wsiąść do kapsuły Orion na szczycie stumetrowej rakiety Space Launch System i polecieć dalej niż ktokolwiek od ponad pięćdziesięciu lat. Artemis II to nie lądowanie — to lot testowy, oblot Księżyca po trajektorii w kształcie ósemki. Ale od jego wyniku zależy, czy program powrotu na Księżyc przetrwa. ...

Wieczorem 4 listopada 2008 roku w chicagowskim Grant Park zebrało się ćwierć miliona ludzi. Na scenę wszedł czterdziestosiedmioletni mężczyzna, który właśnie został pierwszym czarnoskórym prezydentem w ponad dwustutrzydziestoletniej historii Stanów Zjednoczonych. Żeby zrozumieć, jak tam trafił — i co z tego wynikło — trzeba cofnąć się o prawie pół wieku. Skąd Barack Hussein Obama II urodził się w 1961 roku w Honolulu na Hawajach. Matka z Kansas, ojciec — kenijski student ekonomii, jeden z pierwszych afrykańskich stypendystów na Uniwersytecie Hawajskim. Rodzice rozstali się, zanim chłopiec skończył trzy lata. Ojca widział później tylko raz. ...

Dezinformacja nie jest wynalazkiem internetu. Gdy w 1274 roku p.n.e. faraon Ramzes II ruszył na Hetytów, dał się zwieść dwóm rzekomym dezerterom, którzy podali mu fałszywe informacje o pozycji wrogich wojsk. Ramzes wpadł w pułapkę, o mało nie zginął — a potem kazał wyryć na ścianach świątyń propagandową wersję bitwy, w której przedstawił się jako triumfator. Celowe kłamstwo jako broń i narzędzie kreowania rzeczywistości — trzy tysiące lat temu schemat był już gotowy. ...

Hel to jedyny pierwiastek odkryty najpierw na innym ciele niebieskim, a dopiero potem na Ziemi. Przez niemal trzydzieści lat istniał wyłącznie jako zagadkowa żółta linia w widmie słonecznym — substancja bez masy, bez próbki, bez dowodu, że ma cokolwiek wspólnego z naszą planetą. Dziś wiemy, że jest wszędzie: stanowi jedną czwartą masy zwykłej materii we Wszechświecie. A jednocześnie na Ziemi powoli go ubywa — bo każdy atom wypuszczony w powietrze ucieka w kosmos bezpowrotnie. ...

Między pierwszym a drugim Polakiem w kosmosie minęło czterdzieści siedem lat. To liczba, którą łatwo zapamiętać i równie łatwo źle zrozumieć. Bo przerwa w polskiej obecności na orbicie nie była zwykłą pauzą — biernym czekaniem na kolejną okazję. W tym czasie zmieniło się niemal wszystko: ustrój, gospodarka, sposób, w jaki ludzkość lata w kosmos, a wreszcie sam sens takiego lotu. Kiedy w 2025 roku Sławosz Uznański-Wiśniewski znalazł się na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, tylko pozornie powtórzył gest Mirosława Hermaszewskiego. W rzeczywistości zrobił coś zupełnie innego. ...